مشکلات بازی سازان ایرانی عاشقان یک صنعت ممنوعه

مشکلات بازی سازان ایرانی عاشقان یک صنعت ممنوعه

اگر بخواهیم بی مقدمه سر اصل مطلب برویم، در بازار جهانی که روز به روز تقاضا برای سرگرمی و در این بین بازی‌ها افزایش می‌یابد، بازی‌سازان داخلی به دلیل تحریم ها و زیرساخت های ضعیف، فرصت کمی برای ظهور همه‌جانبه دارند.

چرا بازی سازها بازار خارجی را ترجیح می دهند؟

به گزارش ایتنا از ایسنا، طی مصاحبه ای با امیر خاوری، یک بازی ساز ایرانی با بیان اینکه گروه‌ بازی‌سازی آنها  از سال 1397 شروع به کار کرده است، گفت: ما اولین بازی‌مان را در ایران ساختیم اما به دلیل شرایط موجود و سختی‌هایی که وجود داشت و سایر بازی‌سازان با آن دست و پنجه نرم می‌کردند، همچنین به دلیل شرایط اقتصادی و کاهش ارزش پولمان، تصمیم گرفتیم کلا از بازار ایران خارج شویم و پروژه‌های بعدی‌مان را در بازارهای گوگل‌پلی و اپ‌استور منتشر کنیم. وی با بیان اینکه سختگیری‌های عجیبی از سوی بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای مشاهده می‌شود، اظهار کرد: برای کاراکترهایی که در بازی وجود دارند، محدودیت‌هایی قائل می‌شوند که این محدودیت‌ها در سایر رسانه‌ها مثل سینما و تلویزیون نیست. در حالی که تصور می‌شود حداقل کاراکترهای کارتونی می‌توانند در مقایسه با افراد در دنیای واقعی محدودیت‌های کمتری داشته باشند.

ویدیو مشکلات بازی‌سازان ایرانی

این ها نشان می دهد که:  گیم در بازار جهانی تجاری است، اما درایران دغدغه ای فرهنگی است. 

دید بازار جهانی به بازار ایرانی

در سال‌های گذشته شاهد ساخت های ایرانی متعددی با محوریت حمله به کشورهایی چون اسرائیل بوده‌ایم. از برجسته‌ترین و جنجالی‌ترین این عناوین می‌توان به بازی Missile Strike (حمله موشکی) اشاره کرد. این اثر و بازی های ایرانی مشابه آن بر پایه یک ایدئولوژی سیاسی جریان‌ساز بنا شده و توجهات بسیاری را به خود جلب کرده‌اند. نقش چنین عناوینی در شکل‌گیری تصویری از گیم ایران در اجتماعات خارجی غیر قابل چشم‌پوشی است. مهدی آتش جام، از سازندگان بازی Missile Strike، دلیل روی آوردن بازی سازان ایرانی به ساخت چنین عناوینی را این‌گونه تشریح می‌کند:

ترسیم واضح حمله به کشور اسراییل در این بازی، پاسخی به اقدامات مشابه غربی‌ها در آثاری چون بازی Battlefield است.

زیر ساخت‌های ضعیف

دنیای امروز ما به پدیده‌ای بزرگ به نام اینترنت دسترسی دارد که نه تنها وسیله‌ای برای ارتباطات فوری و جستجوی اطلاعات است، بلکه یک فرهنگ و نهاد اجتماعی جدید نیز محسوب می‌شود. اگرچه بسیاری از ما یاد داریم که قبل از اینترنت، به ویژه بیش از ده سال پیش، عمده فعالیت‌هایمان در حوزه بازی‌های ویدیویی و تلاش برای فعالیت در صنعت ساخت بازی‌ها بود، اما این روند دارای چالش‌های بسیاری بود که یکی از اصلی‌ترین آن‌ها، آموزش و یادگیری طولانی و زمان‌بر هر جزء از فرآیند توسعه بازی بود. قطع دسترسی به اینترنت می‌تواند به معنایی یک تهدید عمده برای صنعت بازی‌سازی باشد، به ویژه برای کسب‌وکارهای نوپا که با تلاش و هزینه‌های بسیار، پس از سال‌ها تلاش، به موفقیت‌هایی در سطح جهانی دست یافته‌اند. این شرایط به طور مستقیم می‌تواند به تعطیلی یا کاهش فعالیت‌های آن‌ها منجر شود و از رشد صنعت جلوگیری کند که با وجود دسترسی آسان به منابع علمی و فنی و همچنین امکانات توسعه و تست در سطح جهانی، به یک انقلاب در این حوزه منجر شده است. بنابراین، اهمیت حفظ دسترسی به اینترنت به عنوان یک ابزار بنیادین برای رشد و پیشرفت صنعت بازی‌سازی، بیش از پیش مشخص است و تحت هر شرایطی باید توجه ویژه‌ای به این موضوع داشته باشیم.

شما می توانید تمام درون بازی های موبایل خود را با بهترین قمیت از موجوجم خریداری کنید.

شبکه های اجتماعی

دسترسی نداشتن به شبکه‌های اجتماعی یکی‌دیگر از مشکلاتی است که برای بازی‌سازان به وجود آمده است. یک بازی هر چقدر هم که بازی خوبی باشد، بدون تبلیغ در شبکه‌های اجتماعی که امروزه به عضوی جدا ناپذیر از زندگی گیمرها تبدیل شده است، نمی‌تواند موفق شود. شبکه‌های مجازی‌ای که این فرصت را به کاربران و علاقمندان می‌دهند تا از جدیدترین اخبار مربوط به بازی‌ها و استودیوهای مورد علاقه‌شان مطلع شوند. چه دوست داشته باشیم چه نه، امروزه شبکه‌های اجتماعی به عضوی لاینفک از زندگی ما تبدیل شده‌اند و موفقیت بسیاری از بازی‌ها به‌خصوص بازی‌های مستقل، منوط به داشتن صفحه‌ها و کانال‌های قدرتمند در شبکه‌های اجتماعی است.

عرضه گیم به عنوان یک کالای فرهنگی چه مسیری را طی می کند؟

طی مصاحبه ای که سایت بنیادملی بازی های رایانه ای با آقای محمد مهدی بهفر داشت. مدیر انستیتو بازی سازی بنیاد ملی بازی های رایانه ای در جواب سوال زیر گفت: جناب آقای بهفر آیا بنیاد ملی بازی های ایرانی تا کنون توانسته گیم را به عنوان یک صنعت مطرح کند؟ شما تا کنون برای صنعت گیم ایران چه کار هایی انجام داده اید؟ همانطور که می دانید ، مهمترین رکن صنعتی شدن چیزی، تولید انبوه و تجارت است. به همین خاطر شاید در کشور ما خیلی صحیح نباشد واژه صنعت را برای بازی های رایانه ای به کار ببریم. درست مثل سینما که بهتر است واژه هنر صنعت رسانه برای آن به کار برد. زیرا سینما صنعتی است که هنر هم در آن مطرح است. در دنیا هم کشور هایی هستند مثل آمریکا که با گیم کاملا به صورت تجاری برخورد می کنند اما ما آن را یک کالای فرهنگی می دانیم چرا که اعتقاد داریم گیم می تواند محتوا و پیام را منتقل کند. و به خاطر همین نگاه محدودیت هایی برای ما تحمیل می شود و همین قدرت رقابت با بازی های خارجی را برای ما کاهش می دهد. از طرفی صنعت بازی در دنیا ، از صنایع های تک محسوب می شود که نیاز به فن آوری های پیشرفته دارد. ما برای رسیدن به چنین نقطه ای مسیری طولانی در پیش داریم که بنیاد به تنهایی از پس آن بر نمی آید و به هیچ عنوان در زمان کوتاه شدنی نیست، اولین قدم هم برای رسیدن به این مهم تربیت افراد متخصص است.

در ادامه ...

نظر شما در رابطه با مشکلات پیش‌ آمده برای بازی‌سازان چیست؟ آیا شما هم در میان بازی‌سازانی قرار گرفتید که از این قطعی اینترنت ضرر دیده‌اید؟ به نظر شما، چگونه می‌توان زمینه را برای شکوفایی بیشتری بازی سازان ایرانی فراهم کرد؟

سوالات متداول

چرا بازی‌سازی در ایران به چالش کشیده است؟

• بازی‌سازی در ایران با مشکلاتی مانند محدودیت‌های قانونی، فرهنگی و اقتصادی روبرو است. مثلاً تحریم‌ها، فرهنگ عمومی منفی نسبت به بازی‌های ویدئویی و نبود حمایت مالی از طرف دولت از جمله این مشکلات هستند.

آیا بازی‌سازان ایرانی به راحتی می‌توانند بازی خود را منتشر کنند؟

• خیر، این فرایند بسیار پیچیده و زمان‌بر است. بازی‌سازان برای منتشر کردن بازی‌های خود نیاز به مجوزهای مختلف و تائیدات از سازمان‌های مختلف دولتی دارند که ممکن است سختی‌ها و تاخیرهای زیادی را به دنبال داشته باشد.